بررسي رويكردهاي طراحي آيين نامه اي در گسيختگي پيشرونده سازه هاي بتن مسلح

تخريب پيشرونده يك حادثه نسبتا نادر مي باشد بطوريكه رخ دادن آن به دو عامل مهم بستگي دارد بارگذاري نامتعارف كه منجر به تخريب موضعي اوليه مي شود و كمبود عواملي مانند پيوستگي، يكپارچگي ، شكل پذيري و افزونگي نامعيني سازه دراثر اعضاي اضافي عدم حضور كافي هريك از عوامل فوق در شرايط بحراني بارگذاري عواملي همچون انفجار اتش سوزي زلزله و بارگذاري ديناميكي، و نيز تغيير شكلهاي بزرگ غيرالاستيك دراجزا و سازه منجر به از دست رفتن باربري در المانهاي باربري اصلي سازه هاي خواهد شدو باعث گسترش تخريب به ديگر نقاط سازه مي شود و ممكن است به تخريب سازه منجر گردد از طرفي در طراحي هاي بر اساس عمكلرد لزوم بررسي و تعيين رفتار سازه در برابر ناپايداري هاي كلي يكي از موارد مورد بحث مي باشد و در شرايطي كه انتظار مي رود سازه داراي عملكرد مناسب در بارگذاري هاي بحراني باشد لزوم بررسي و اعمال ضوابطي جهت تضمين عملكرد و احتراز از شروع گسيختگي پيشرونده لازم خواهد بود دراين نوشتار به مباني در دسترس موجود جهت طراحي سازه هاي بتن مسلح جديد كه در آنها از اين نوع گسيختگي احتراز مي گردد پرداخته مي شود.