بررسي عملكرد پليمرهاي سوپرجاذب بر خواص تازه و سخت شده ملات سيماني خودتراكم

افزايش عمر و پايايي بتن در كنار حفظ خواص سخت شدهي آن، يكي از مهمترين چالشهاي مهندسان و دستاندركاران صنعت بتن ميباشد.جلوگيري از گسترش تركها ميتواند كليديترين راه حل براي افزايش دوام و پايايي سازههاي بتني باشد. استفاده از آب محبوس شده درحفرهها و منافذ داخلي بتن، براي عمل آوري آن در طي زمان (به ويژه زمان تشديد تركها در برابر عوامل بيروني) بعد از عمل آوري اوليه، ميتواند يك ايده مناسب باشد. پليمرهاي سوپر جاذب (هيدروژل ها) ساختاري شبكهاي از زنجيرهاي بسپاري پيوند شده به يكديگر هستند كه قادر به جذب و نگهداري آب ميباشند و ميتوانند در طول زمان به تدريج اين آب محبوس را آزاد كنند.هدف اين مقاله، بررسي پارامترهاي رفتاري و سخت شده ي بتن تشكيل يافته از يك تركيب پودر، شامل سديم آلژينات و پليوينيلالكل از طريق هم بسپارش پيوندي آكريلآميد، به عنوان يك عامل شبكهساز و آمونيومپرسولفات به عنوان آغازگر سنتز اين مواد كه تشكيل هيدروژل ميدهند، ميباشد. به اين منظور 4 طرح اختلاط ملات سيماني خودتراكم با مقادير صفر، 0.5 1 و 1.5 درصد جرمي سيمان به صورت جاگزين بخشي از آن ساخته شد. براي مشاهده اثرات پودر، در كليه طرح ها نسبت آب به مواد سيماني ثابت و برابر 40 % و از يك نوع روان كننده پايه كربكسيلاتي براي دستيابي به خواص خودتراكمي در نظر گرفتهشد. رفتار شناسي ملات توسط آزمايش اسلامپ كوچك و ستون جدا شدگي ، كوچك مورد تحقيق و بررسي قرار گرفت. براي مطالعه خواص سخت شده، در كنار آزمايش جمع شدگي، مقاومت فشاري نمونه ها در سنين 714 و 28 مورد بررسي قرار گرفت. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه استفاده از درصد پودر بهينه در خواص سخت شده تاثير مثبت داشته در حاليكه اثر آن بر خواص تازه ناچيز است.