كاربرد روش تاگوچي در تعيين طرح اختلاط بهينه بتن سبك سازهاي ساخته شده با سبكدانه هاي اسكوريا

بتن هاي سبك علاوه بر كاهش وزن ساختمان مي تواند در راستاي صرفه جويي در مصرف انرژي، كاهش هزينه هاي حمل و نقل و كاهش مصالح مصرفي نظير سيمان، آرماتور و سنگدانه ها موثر باشد. از نظر مقاومت، بتن هاي سبك به سه دسته سازه اي، نيمه سازه اي (شبه سازه اي) و غير سازه اي تقسيم بندي مي شوند. هدف از تحقيق حاضر تعيين طرح مخلوط بهينه بتن سبك سازه اي حاوي اسكوريا و دانه هاي سنگي ليكا با حداقل وزن مخصوص و مقاومت فشاري قابل قبول مي باشد. براي اين منظور روش تاگوچي با پنج پارامتر موثر و در چهار سطح مورد استفاده قرار گرفته است. در اين مطالعه بدليل پارامترهاي متنوع كه بر مقاومت فشاري و وزن مخصوص تاثير گذار هستند، پنج فاكتور مهم انتخاب شده اند كه عبارتند از نسبت درشت دانه به ريز دانه، نسبت درشت دانه به گراول، نسبت ريزدانه به ماسه، نسبت اسكورياي ريزدانه به ليكاري ريزدانه و ميكروسيليس. ساير پارامترها مانند نسبت آب به سيمان، افزودني ها و سيمان به عنوان پارامترهاي ثابت در نظر گرفته مي شوند. بر اساس روش تاگوچي پنج پارامتر موثر در چهار سطح اورتوگول L16 بكار رفته است. بعد از آناليز و تعيين سطوح بهينه، مشخص گرديد كه روش تاگوچي سيستماتيك براي دستيابي به طرح مخلوط بهينه بسيار مفيد است.