بررسي تغييرات فيزيكوشيميايي منطقه ساحلي بوشهر تا عسلويه تحت تاثير تأسيسات ساحلي موجود

سواحل شمالي خليج فارس كه در كشورهاي ايران، عراق، كويت و عربستان واقع شدهاند، جايگاه فعاليتهاي بسيار اقتصادي و بازرگاني بوده است. يكي از مهمترين اين كانونها در حدفاصل بوشهر تا عسلويه واقع شده است كه در آن عمليات اكتشاف و بهرهبرداري از ذخاير هيدروكربوري نفت و گاز، كشتيراني و ناوبري و صيادي در حال انجام است. در سالهاي اخير وقايع منطقهاي همچون جنگ عراق و كويت بر بار آلودگيهاي نفتي شمال خليج فارس به شدت افزوده است به طوريكه آثار ظاهري و سوء آن تاكنون بر چهره مناطق ساحلي استانهاي خوزستان و بوشهر برجاي مانده است. ضرورت ايجاب ميكند با استفاده از روشهاي علمي و فناوريهاي پيشرفته تغييرات فيزيكوشيميايي در سواحل مناطق ياد شده شناسائي شده و بر اساس نوع آنها روش بهينه كنترل و بازسازي مناطق و سواحل آلوده ارائه شود. در انجام اين مهم از نتايج مطالعات قبلي و روشهاي مطالعات ميداني و مطالعات آزمايشگاهي بهره برده شد. منطقه عسلويه از محل اجراي فاز 12 آن تا خليج نايبند محل اجراي اين پروژه است. اين منطقه علاوه بر اهميت زيست محيطي جايگاه فعاليتهاي عمراني، ناوبري و صنعتي وسيعي بوده و تبعات آنها تأثيرات مخربي بر شرايط فيزيكو شيميايي آن داشته است. نتايج بررسي نشان ميدهد كه درصد كربن آلي با اندازه ذرات نسبت عكس داشته بطوري كه با افزايش درصد ذرات ريزدانه در رسوبات درصد كربن آلي نيز افزايش مي يابد. همچنين با برازش مقادير آهن و كربن آلي رابطه مستقيم اين دو پارامتر در نمون ههاي رسوبي مشاهده شد. الگوي پراكنش غلظت عناصر مس و روي در رسوبات منطقه مورد مطالعه برحسب عمق آب دريا نشان م يدهند كه با افزايش عمق، غلظت اين عناصر در رسوبات بستر دريا افزايش يافته است.