مطالعه ي اثر الياف هاي صنعتي و بازيافتي بر خواص مهندسي بتن خودتراكم

بتن خودتراكم يكي از جديد ترين انواع بتن ها ي با عملكرد بالا محسوب مي شود كه خصوصياتي چون عدم نياز به تراكم داخلي و يا خارجي و عبور ازشبكه هاي آرماتور بندي متراكم آن را از بتن ها ي معمولي متمايز مي كند. ويژگي ديگر بتن هاي خودتراكم پايداري و ويسكوزيته ي بالاي آن مي باشد كه در نتيجه ي افزودن پركننده ها و استفاده ي بيشتر مواد سيماني است. اما افزايش در مقادير مصرف مواد سيماني و پركننده ها در بتن هاي خودتراكم موجب افزايش تردي ماتريس بتن شده و در نتيجه كاهش شكل پذيري را به دنبال دارد. با توجه به تجربه ي موفق استفاده از الياف در بتن در طول ساليان گذشته به جهت افزايش شكل پذيري بتن هاي معمولي، سبكدانه و مقاومت بالا، استفاده از الياف پيشنهاد مناسبي جهت ارتقاي شكل پذيري بتن هاي خودتراكم خواهد بود. از سوي ديگر به علت اثر كاهنده ي شديد الياف بر شاخص هاي جريان پذيري بتن تازه، حفظ خواص بتن تازه ي خودتراكم در محدوده ي تعيين شده آيين نامه براي رده ي موردنظر، عاملي محدود كننده در مقادير مورد استفاده ي الياف مي باشد در اين مقاله به ارزيابي اثر الياف فولادي، پلي پروپيلن وPET بازيافتي، هر كدام به طور جداگانه بر خواص تازه و سخت شده بتن هاي ساخته شده باسنگدانه هاي كاملا شكسته پرداخته مي شود. به منظور بررسي اثر الياف بر خواص بتن تازه ي خودتراكم، آزمايش هاي جريان اسلامپ، 50T قيفv شكل و جعبه يL انجام شده است، همچنين آزمايش هاي مورد بررسي در فاز سخت شده ، مقاومت فشاري، مقاومت كششي به روش شكافت در سنين 3،7 ،28 ،14 42 و 90 روز و مقاومت خمشي در سنين 28 و 42 روز و سرعت عبور امواج اولتراسونيك در سنين 14 28، 42 و 90 روز را شامل مي شود