مقايسه روش هاي بهبود راندمان هيدروليكي بركه هاي تثبيت فاضلاب جهت ارتقاء كيفيت پساب خروجي

بركه هاي تثبيت از جمله سيستمهاي رايج تصفيه فاضلاب در ايران و ساير نقاط دنيا ميباشند. عوامل مختلفي از جمله شرايط جوي، محتواي فاضلاب و شرايط هيدروليكي بركه بر عملكرد آنها تاثير گذار ميباشد. قرارگيري نامناسب وروديها و خروجيها، عدم توزيع مناسب فاضلاب در بركه، وجود مناطق مرده (راكد) و ايجاد جريانهاي ميانبر از جمله مشكلاتي است كه كيفيت پساب خروجي بركه ها را كاهش داده و باعث كاهش كارايي آنها ميگردد. در اين مقاله سعي شده است تا با بررسي عوامل تاثيرگذار بر عملكرد هيدروليكي بركه هاي تثبيت فاضلاب، راهكارهايي جهت ارتقاء و بهبود شرايط هيدروليكي آنها ارائه گردد. آزمايشات رديابي براي سه بركه با ورودي تكراهه، چندراهه و بافلگذاري شده انجام گرديد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه آرايش مناسب محل ورودي و خروجي تاثير بسزايي در به تعويق انداختن وقوع جريان ميانبر دارد. مقايسه هندسه بركهها نشان ميدهد كه زمان وقوع جريان ميانبر در بركه بافل گذاري شده نسبت به بركه با ورودي چند راهه و تك راهه بيش از 115 دقيقه (در زمان ماند 5 ساعت) به تعويق افتاده است كه اين مقدار در زمان ماند 3 ساعت بيش از 65 دقيقه بوده است. ميزان حجم موثر بركه در حالت بافلگذاري شده، حدود 80-75 درصد و در بركه با ورودي چند راهه حدود 60 درصد بدست آمد. كمترين ميزان حجم موثر براي بركه با ورودي تك راهه بدست آمد (حدود 50-45 درصد) كه بيانگر ازدياد مناطق مرده در بركه بود. نتايج ادامه آزمايشات نشان داد كه بافلگذاري بركه تا حدود 40 درصد باعث افزايش كارايي هيدروليكي بركه خواهد شد.