ارزيابي رفتار لرزه اي مهاربندهاي خارج از مركز تحت زلزله هاي حوزه نزديك

ركوردهاي حاصل از زلزله هاي حوزه نزديك به جهت نزديكي فاصله محل منبع انتشار موج داراي خواص ويژه اي مي باشند كه رفتار آنها را از ساير ركوردها متفاوت مي سازد. زلزله هاي حوزه نزديك داراي شتاب بالاتر و محتواي فركانسي محدودتري در فركانس هاي بالا نسبت به حوزه دور مي باشند.نگاشت اين زلزله ها ،خصوصاً زماني كه تحت انتشار گسلش قرار مي گيرند ، داراي پالس هاي پريود بلند با دامنه بزرگ مي باشند كه اغلب در ابتداي ركورد زلزله ديده مي شود. اثر جهت انتشار گسلش زماني اتفاق مي افتد كه بردار انتشار جبهه گسيختگي به سمت سايت مورد نظر بوده و سرعت گسيختگي تقريباً با سرعت موج برشي باشد.در اين تحقيق اثر زلزله هاي حوزه نزديك روي مهاربندهاي خارج از مركز با پيوندهاي افقي و قائم بررسي شده اند. مهاربندهاي خارج از مركز با توجه به نحوه قرارگيري تيرپيوند به دو دسته كلي مهاربندهاي با پيوندهاي افقي و قائم تقسيم مي شوند. استفاده از پيوندهاي قائم در مهاربندهاي خارج از مركز از چرخش تير اصلي جلوگيري كرده و خرابي سازه را كاهش مي دهد. سه ساختمان 12،8،4 طبقه با مهاربندهاي خارج از مركز با پيوند برشي مورد تحليل قرار گرفته اند . نتايج بيانگر آن است كه استفاده از پيوندهاي قائم در مهاربندهاي خارج از مركز نسبت به پيوند افقي ،پاسخ سازه را تحت زلزله هاي حوزه نزديك كاهش مي دهند.