ارزيابي پايداري مصرف انرژي در بافت قديم و جديد شهر يزد

انسان همواره در طول تاريخ سعي مي نمايد به منظور ايجاد سرپناهي امن براي سكونت ان را با محيط پيرامون خود هماهنگ سازد تل بتواند شرايط مناسبي براي ادامه حيات خويش ايجاد كند و در حقيقت شرايط جغرافيايي ، اقليمي نيز در شكل گيري اين فضاي زيست دخالت مستقيمي دارد. در اين راستا با توجه به گستردگي اقليم گرم و خشك در كشور توجه به طراحي بنا ها و كالبد شهر هاي اقليم گرم و خشك كه از مصرف كنندگان عمده انرژي به شمار مي روند مي تواند بخش عمده اي از مصرف و در نتيجه كاهش الودگي هاي ناشي از مصرف ان ها را تقليل دهد. پژوهش حاضر بر ان است تا با مطالعه شهر يزد به عنوان يكي از بزرگترين شهرهاي موجود در اين اقليم ايران به ارزيابي پايداري مصرف انرژي با بهره گبري از معيارهاي پايدار انرژي در بافت قديم و جديد شهر يزد بپردازد و به تبع ان به ارائه راهكارهاي طراحي كالبد بنا ها و شهرها متناسب با اين اقليم مي پردازد تا بتواند نقش چشمگيري در مسايل يلد شده و بحث پايداري مصرف انرژي ايفا نمايد. در اين پژوهش روش كمي - توصيفي- تحليلي و با استفاده از مدل ارزيابي تحليلي چند معياره و با كمك اسناد كتابخانه اي و ميداني براي بررسي مطالب انتخاب شده و اميد است كه نتايج مطلئبي در كاهش مصرف انرژي هاي و در نتيجه پايداري مصرف انرژي به همراه داشته باشد.