اصول معماري پايدار در اقليم كوير

كوير از جمله عناصر شاخص و تاثيرگذار طبيعت است كه از ديرباز نقش بارزي در حيات بر روي كره زمين داشته است. كوير با مشخصات اقليمي منحصر به فرد خود و حضور انسان در ان كه منجر به پديد امدن نوع خاصي از معماري شده است نكات پند اموزي را در اختيار انسان معاصر قرار مي دهد تا به مدد ان بسياري از مشكلات امروزي زندگي بشر خصوصا در مبحث صرفه جويي در مصرف انرژي را حل نمايد. در حقيقت معماري كوير حاوي بسياري از ويژگي هاي منحصر به فرد است كه ضمن توجه به نياز هاي زيبايي شناختي با ظرافتهاي طبيعي و زيست بومي بستر خود نيز منطبق است. فنون بكار رفته در اين معماري بسياري از مفاهيم نوين در عرصه معماري پايدار را در برميگيرد و در حقيقت معماري كوير به اصول و روش هايي دست يافته كه نه تنها تخريب و ضايعه اي بر محيط تحميل نمي كند يلكه فراتر از ان به عنوان عامل تكامل بخشي به ماده نيز ايفاي نقش مي كند اين معماري نسبت به ويژگي ها و شرايط محيطي خود كنش مند است و از قابليت هاي بستر بوم شناختي خود در راستاي ايجاد شرايط مطلوب محيطي استفاده مي كند . استفاده از مصالح ساختماني با ظرفيت حرارتي بالا -جهت گيري مناسب بنا در سايت- استفاده از بادگير و... از جمله تدابير معماران در جهت افزايش ميزان اسايش انسان در اين اقليم است كه باعث شده در اين معماري تعادلي موزون بين ساختمان و محيط طبيعي برقرار شود و در حقيقت هر جز بخشي از كل بزرگتري باشد و در تعامل و پويايي به سر برد.