بررسي مقايسه اي مطلوبيت فضايي خيابان هاي شهري درروندتحولات صدساله معاصر

درطول تاريخ معاصر از قاجار تا به امروز درزمينه معماري و شهرسازي تحولات بنيادي دركشورمان چنان با سرعتي رخ داده كه درطول تاريخ چندهزاره ساله معماري ايران سابقه نداشته است با ظهور شهرسازي نو درايران و دگرگونيهاي بنيادي كه دربافت شهر خيابان به عنوان يكي از مظاهر اصلي اين تغييرات اثرات خود را درشهرهاي گوناگون نشان داد اين عنصرشهري درطي اين دوران بويژه با گسترش استفاده ازوسايل نقليه موتوري دچار تحولات قابل توجهي گرديد هدف اين مقاله بررسي تحولات كاركردي و كالبدي و ويژه تحولات كيفي اين عنصر شهري درصده اخير ازطريق مقايسه اولين خيابان هاي دوره معاصر به شكل يك فضاي شهري پويا و زنده و خيابان هاي دهه اخير به عنوان ماحصل طرح هاي جامع و تفصيلي و صرفا با عملكرد دسترسي ازلحاظ ميزان مطلوبيت فضايي مي باشد براي فراهم كردن بستري كه با اتكاي آن بتوان اين تغييرات را تحليل كرد شهر قزوين با دربرداشتن قديمي ترين خيابان ايران انتخاب شده است. روش اين تحقيق توصيفي تحليلي و موردي است و با اشاره اي به اهميت خيابان به عنوان يك فضاي شهري و بررسي مفهوم و پيشيته خيابان درايران اغاز شده و به مقايسه تحولات سيماي خيابان معاصر درقالب يه دوره اول دوم و سوم توسعه مي پردازد.