بوم هاي بياباني و ساختار پايدار

زيست و توسعه پايدار امروزه درمحافل علمي جهان همواره مورد بحث بوده و نظرات مختلفي از ابعاد گوناگون ارايه گرديده است منابع طبيعي خدادادي عدم آلودگي محيط زيست حداقل مصرف انرزي هاي فسيلي و هم زيستي با شرايط طبيعي و اقليمي از طريق تدابير شهرسازي و معماري ازموارد مهم درطراحي و ساخت مجتمع هاي زيستي بوده و بايد مورد توجه و اجرا طراحان و مجريان قرار گيرد معماري بومهاي بياباني و كويري ايران حاوي بسياري ويژگيهاي منحصر بفرد است كه ضمن توجه به نيازهاي زيباشناختي با ظرفيت هاي طبيعي و اكولوژيك بستر منطبق است درواقع اين معماري نه تنها از كيفيت هاي محيط طبيعي خود نكاسته بلكه ماهيت ان را نيز ارتقا بخشيده است.