بررسي مقايسه اي سكوهاي ثابت فلزي با شمع هاي پيراموني در برابر شمع هاي پايه اي

سكوهاي ثابت فلزي يكي از متداول ترين سكوهاي دريايي مي باشند. سيستم پي در اين سكوها به دو صورت عمده ي شمع هاي پايه اي وشمع هاي پيراموني طراحي مي شوند. در سكوهايي كه با شمع هاي پايه اي طراحي شده اند، شمع از بالاترين تراز ارتفاعي سكو، از درون پايه تا عمق مورد نياز جهت نفوذ آن در بستر دريا (كه اين عمق با توجه به بارهاي وارده و شرايط ژئوتكنيكي تعيين مي شود) امتداد مي يابد. در اين سيستم عرشه بر روي شمع نصبشده، در نتيجه بار عرشه بدون واسطه بر روي شمع گذاشته مي شود. اتصال شمع و پايه به وسيله ي جوش در بالاترين تراز پايه سكو انجام مي شود. برخي مواقع نيز با ملات سيماني گروت فاصله بين شمع و پايه را پر مي كنند. بديهي است كه در طرح اين گونه سكو ها طراحي اندازه قطر پايه، تابعي از قطر شمع مي باشد.در سكوهايي كه با شمع پيراموني طراحي مي شوند، شمع توسط اسكرت در چند متري بالاي بستر به پايه متصل مي شود. در اين سيستم عرشه بر روي پايه سكو نصب و بار آن توسط پايه ها حمل شده و سپس توسط اسكرت به شمع ها منتقل مي شود. در اينجا پايه بايد طوري طراحي شود تا جوابگوي بارهاي وارد بر آن باشد، البته در طراحي پايه براي اين نوع سكوها، مستقل بودن قطر پايه از قطر شمع مزيت مهمي مي باشد. هم چنين در برخي مواقع كه بار عرشه به نسبت سكو كم است (مانند سه پايه هاي حامل پل يا مشعل) چه بسا همان پايه هاي طراحي شده براي سكو با شمع پايه اي، جوابگوي بارگذاري باشد. حتي ممكن است به دليل مستقل بودن قطر پايه از شمع بتوان از پايه هاي با قطر كوچكتر نيز استفاده نمود. از طرفي طول شمع در اين نوع از سكو ها بدليل حذف قسمتهاي بالايي آن كاهش مي يابد، كه هر دو مورد سبب كاهشميزان فولاد مصرفي و هم چنين تقليل بار مرده سازه مي شود. در اين مطالعه ، به بررسي سكوهاي سه پايه در فازهاي يك، نه و ده ميدان گازي پارس جنوبي پرداخته شده تا با طرح مدل هايي با شمعپيراموني براي اين سكو ها و مقايسه آنها با مدل اصلي، تاثير اين تفاوت در طراحي سكوها را ارزيابي نموده و طرحي را كه رفتار سازه اي مناسب تر و هم چنين صرفه اقتصادي بيشتري دارد براي طراحي سكو هاي مشابه در آينده معرفي گردد