محاسبه قابليت اعتماد سكوهاي دريايي در مقابل خستگي با استفاده از روش “مرتبه دوم- گشتاورسوم”

با توجه به پيشرفت روز افزون علوم دريايي و با در نظر گرفتن اينكه سازه هاي دريايي علاوه بر هزينه هاي كلان مورد نياز جهت احداث ، در صورت فروريختگي مي توانند فجايع زيست محيطي بسياري بوجود آورند لذا ايجاد و گسترش روشهاي دقيقتر جهت آناليز اينگونه سازه ها بسيار ضروري به نظر مي رسد . از آنجا كه بر خلاف سازه هاي معمولي ، درسازه هاي دريايي پارامتر خستگي در اغلب حالات تعيين كننده طراحي مي باشد لذا در اين مقاله سعي شده است روشهاي موجود در زمينه تخمين عمر خستگي اينگونه سازه ها بهبود يابند . با درنظر گرفتن اينكه در كل بارهاي وارده به سازه هاي دريايي ، به دليل ماهيت احتمالاتي سطح دريا ، به صورت فرايندهاي تصادفي مي باشند ، لذا در پيش گرفتن يك روش مبتني بر علم احتمالات جهت رسيدن به هدف مورد نظر كاملا معقول به نظر مي رسد . از آنجاكه استفاده از روشهاي مبتني بر دياگرام S-N جهت تخمين عمرخستگي سازه ها باعث عدم در نظر گرفتن شرايط كنوني سازه مي گردد ، لذا براي رفع اين كمبود و همچنين امكان استفاده از روابط بدست آمده در بازرسي حين عملكرد سازه ،در اين مقاله از روش مكانيك شكست جهت تخمين خستگي سازه استفاده شده است . با نوشتن معادله حالت بحراني بر اساس روابط مكانيك شكست و استفاده از روش تقريبي قابليت اعتماد" مرتبه دوم - گشتاور سوم " كه دقيقترازروش مستعمل كنوني" مرتبه اول - گشتاور دوم " مي باشد ، روابط مورد نياز جهت آناليز قابليت اعتماد خستگي سكو بدست خواهد آمد .