رتبه‌بندي ريسك در پروژه‌هاي تونل‌سازي به كمك روش شباهت به گزينه ايده‌آل (TOPSIS)

رتبه بندي ريسك هاي يك پروژه به ويژه زماني كه تعداد عوامل ريسك زا افزايش مي يابد به عنوان بخشي مهم از فرايند پيچيده مديريت ريسك محسوب مي شود. استفاده از روش هاي نوين تصميم گيري، مانند روش هاي تصميم گيري چندشاخصه جهت رتبه بندي ريسك ها، نتايج معتبرتري در مقايسه با روش هاي سنتي بدست مي دهد. در اين تحقيق امكان پذيري استفاده از روش تصميم گيري شباهت به گزينه ايده آل (TOPSIS) در رتبه‌بندي ريسك يك پروژه تونل‌سازي (خط سه مترو تهران) مورد بررسي قرار گرفته است. به كمك اين روش، ريسك خرابي و تصادف ماشين‌آلات در رتبه اول جاي گرفت در حاليكه اين ريسك در روش سنتي در رتبه آخر جاي داشت و در ديگر ريسك‌ها نيز تفاوت عمده‌اي در رتبه مشاهده مي‌گردد. با توجه به در نظر گرفتن شاخص‌هاي بيشتر (با وزن‌هاي متفاوت) در مقايسه با روش‌هاي سنتي، نتايج اخذ شده از اعتبار بيشتري برخوردار هستند. اين بدان معناست كه با كمك روش TOPSIS ريسك‌ها با توجه به شاخص‌هاي گوناگون بهتر شناسايي مي‌گردند و در نتيجه واقع‌بينانه‌تر رتبه‌بندي مي‌گردند.