ارزيابي اهداف طراحي لرزه اي بناهاي ضروري در آئين نامه 2800

يكي از اهداف آئين نامه زلزله ايران ( استاندارد 2800 ، ويرايش سوم ) تعيين حداقل ضوابط و مقررات براي طرح و اجراي ساختمانها در برابر اثرات ناشي از زلزله است به گونه اي كه بناهاي ضروري، پس از وقوع زلزله هاي شديد، بدون آسيب عمده سازه اي، قابل استفاده باقي بمانند . براي نيل به اين هدف ، ارائه ضوابطي متناسب با آن ضروري است . در يكي از بندهاي آئين نامه 2800 ،اعلام مي گردد كه، استفاده از سيستم هاي با عنوان ويژه براي بناهاي ضروري در مناطق با خطر نسبي زياد و خيلي زياد، اجباري است . از آنجائيكه اين سيستم ها، داراي ضريب
رفتارهاي ) ) R بزرگي هستند، مقاومت ارتجاعي مورد نياز براي طراحي بناه اي ضروري، كه از تقسيم نيروي واقعي زلزله بر ضريب رفتار به دست مي آيد ، بسيار كوچك خواهد بود و انتظار مي رود اينگونه سازه ها حتي در برابر زلزله هاي ضعيف و متوسط هم وارد محدوده غير ارتجاعي گردند كه قطعا " منطبق بر اهداف آئين نامه نخواهد بود . هدف اين مقاله بررسي اهداف آئين نامه 2800 ، براي طراحي بناهاي ضروري و ارزيابي ميزان موفقيت آنها در نيل به اهداف ارائه شدهمي باشد . براي اين منظور چندين ساختمان با تعداد طبقات و كاربريهاي مختلف ( از جمله بيمارستان به عنوان بناي ضروري ) بر اساس ضوابط آئين نامه 2800 طراحي گرديد . همه اين ساختمانها، تحت آناليز پوش آور ( استاتيكي غير خطي ) قرار گرفتند تا با استفاده از ضوابط دستورالعملهاي خاص ، عملكرد آنها و اعضاي تشكيل دهنده آنها مورد بررسي و ارزيابي قرار گيرند . نتايج نشان مي دهد، الزام استفاده از قابهاي ويژه ( با ضرايب رفتار بزرگ ) در تضاد با اهداف ارائه شده در آئين نامه بوده و استفاده از آنها بعد از وقوع زلزله هاي شديد را زير سوال مي برد .