مطالعه عددي رفتار كوتاه مدت و دراز مدت خاكريزهاي تسليح شده بر روي بسترهاي چسبنده نرم

احداث خاكريزهاي مهندسي بر روي بسترهاي چسبنده نرم و با استفاده از فن آوري تسليح خاك يكي از روشهاي مهم تثبيت بستر است. رفتار خاكريزهاي تسليح شده با ژئوتكستايل كه بر روي بسترهاي چسبنده نرم بنا شده باشد، در شرايط زهكشي شده و يا زهكشي نشده متفاوت است. در اين مقاله در ابتدا با استفاده از يك سري تحليلهاي عددي بر روي مدل خاكريز و محيط بستر زير آن ، رفتار خاكريز هاي احداث شده بر ري لايه (يا لايه ها) ژئوتكستايل از نظر توزيع تنشهاي داخل، تغيير شكل كلي خاكريز و نشست مورد بررسي قرار گرفته است. در اين ماطلعه از مدل رفتاري الاستو – پلاستيك رس كمبريج ، كه سازگار با رفتار خاكهاي چسبنده وسست است، استفاده شده است. همچنين اثر سختي عنصر تسليح كننده در زير خاكريز و موقعيت قرارگيري لايه ژئوتكستايل بر واكنش آني و دراز مدت خاكريز شامل نشست و تغيير مكان افقي بررسي گرديد. نتايج اين تحليلها مشخص نمود كه علاوه بر كاهش مقدرا نشست نهايي در بخش تاج خاكريز، ضريب اطمينان پايدراي خاكريز به خصوص در شرايط زهكش نشده (يا همان پايداري در حين ساخت) نيز بطور متوسط به مقدار 10 تا 40 درصد افزايش مي يابد. در نهايت پيشنهاداتي جهت بكارگيري بهينه عناصر تسليح كننده به منظور افزايش ايمني و پايداري خاكريزها بر روي بسترهاي نرم ارائه گرديده است.