نقش محيطهاي متخلخل در تصفيه و كاهش آلودگيهاي زيست محيطي

پسابها و مواد ارگانيكي موجود در خاك نيزارها براحتي قادر به حركت در راستاي قائم هستند كه اين مطلب حاكي از پتانسيل بالاي خاك اين محيط در تصفيه پسابها تحت بارهاي هيدروليكي و ارگانيكي بالاست. مواد زايد موجود در پساب، در فضاي خلل و فرج موجود در اين نوع خاك‌ها به تله افتاده و به اين ترتيب پسابها تصفيه مي شوند اما گذر زمان و افزايش آلاينده ها باثع كاهش قابليت اين محيط در تصفيه مواد مي شود. در اين مقاله براي حل مشكل فوق راهكاري پيشنهاد شده كه در طي آن لايه فوقاني بستر با مواد درشت دانه جايگزين مي شود. هدف از تشكيل اين محيط، با دانه بندي غير معمول، جستجوي پاسخي است براي مشكل گرفتگي كه به طور كلي به كار گيري دانه بندي هاي درشت دانه در لايه فوقاني خاك نيزارها براي حذف مواد ارگانيك و مواد معلق به دليل كاهش گرفتگي بازدهي بالاتري دارند. براي توصيف رفتار گرفتگي، با آناليز شيميايي پساب در بستر طراحي شده و مقايسه آن با بسترهاي معمول، سرعت ويژه روند گرفتگي محيط به طور كمي تعيين شد. محاسبه ميازن گرفتگي نشان مي دهد كه چنانچه محيط متخلخل به شكل مذكور تغيير يابد نسبت به محيط هاي معمول، كه در آن شن و ماسه هاي ريزدانه در لايه سطحي قرار دارند، راندمان بالاتري دارند.