تخمين توزيع افت تنش استاتيكي روي گسل در جريان زمين لرزه د يماه 1382 بم, با كمك تبديل فوريه و روش فضاي عدد موج

تخمين الگوي توزيع افت تنش روي گسل مسبب يك زلزله نقش مهمي در بررسي حركات ناشي از آن زلزله و شبيه سازي ديناميكي آن ايفا مي كند. از سوي ديگر، مطالعه تغييرات تنش ممكن است جنبه هايي نو، از ارتباط بين پيش لرزه ها، پس لرزه ها و حادثه اصلي را نيز روشن كند. روشهاي موجود براي تعيين افت تنش از روي توزيع لغزش پرهزينه و زما نبر است. در اين مقاله روشي ساده و كم هزينه را براي تخمين توزيع افت تنش استاتيكي روي گسل مسبب زلزله مخرب دي ماه 1382 بم به كار گرفته ايم. روش فوق در عين سادگي و حجم بسيار پايين محاسبات، داراي
دقت خوبي است و به دانستن توزيع لغزش روي گسل در طي زمين لرزه نياز ندارد. اين روش توانايي در نظرگرفتن ناهمگني محيط را به صورت تقريبي دارد و در حالت خاص لغزش روي گسلهاي امتداد لغز قائم، اثرات سطح آزاد را نيز با در نظر گرفتن تصوير آيينه اي توزيع لغزش در بالاي سطح زمين مي توان در نظر گرفت. با توجه به آنكه گسل مسبب زمي نلرزه بم تقريباً به حالت امتداد لغز قائم است؛ مي توان اثرات سطح آزاد را در محاسبات لحاظ كرد و لذا روش مورد استفاده، دقت بالايي خواهد داشت. مقدار افت تنش در نقاطي كه بيشترين لغزش را داشته است، حداكثر است و تا حد 28MPa مي رسد. در اطراف ناحيه اي كه لغزش زيادي را تجربه كرده است؛ افت تنش منفي )افزايش تنش( تا حد 10MPa نيز مشاهده مي شود. توزيع تنش به دست آمده، تطابق خوبي با توزيع پس لرزه هاي زلزله دارد. افزايش تنش در اين ناحيه، باعث تمركز پس لرزه ها در آن شده است. بعداً در بخش پاياني مقاله ،يك پارامتر مهم ديگر، يعني انرژي شكست سطحي گسل در جريان زلزله بم نيز به ميزان G = 2.143×?? J/m تخمين زده شده است.