محاسبة عددي ماتريس اپراتورهاي تابع گرين مطالعة موردي: گسل شمال تهران

در اين نوشتار، روشي عددي براي تعيين ماتريس عملگرهاي تابع گرين در گسلهاي درونصفحهاي ارائه ميشود. با داشتن اين ماتريس و معكوس آن، مي توان از روي اندازه گيريهاي تغييرمكانهاي سطح زمين، ميزان لغزشهاي گسل و محل اين لغزشها را تخمين زد. با داشتن محل و ميزان اين لغزشها، مي توان محل وقوع زلزله هاي بزرگ آينده را پيش بيني نمود. براي در نظر گرفتن تغييرشكلهاي گسلها در محاسبات المانهاي محدود، روشي ساده پيشنهاد شده است. در اين روش ساده كه « روش مادة نرم » نامگذاري شده است، مي توان گسل را با يك المان ك مضخامت از ماده اي نرم )يعني با ضريب ارتجاعي بسيار پايين( مدل كرد. اين ماده، علاوه بر اينكه مانع پديدة همپوشاني دو سطح مجاور مي گردد، تطابق خوبي با رفتار واقعي گسل دارد، به اين معنا كه از مقاومت سنگهاي مجاور هم در دو سوي گسل كه خرد شده و در آستانة لغزش هستند صرفنظر مي نمايد. در اين تحقيق، بدون درگير شدن با مسألة غيرخطي تماس، دو سمت گسل به اندازة واحد جابجا شده و نتايج بصورت جابجايي سطحي بر روي سطح زمين اندازه گيري شده است. ابتدا مدل پيشنهادي با پاسخهاي تحليلي موجود مقايسه شده است و پس از اطمينان از دقت قابلقبول روش، يكي از
گسلهاي تهران مدل شده و ماتريس عملگرهاي تابع گرين آن به دست آمده است.