بررسي تاثير افزايش سختي اعضاي مقاوم سازه­اي بر رفتار سازه ­اي سيستم لوله دسته­بندي شده در ساختمان­هاي بتن­آرمه بلند

مقاومت ساختمانها در مقابل نيروي جانبي اصل اساسي در طراحي سازه ها، بخصوص سازه هاي بلند، به شمار مي رود. اين طراحي بايد بايد بيشترين بازده را براي كنترل تغيير مكان جانبي و كمينه شدن مصالح بكار رفته در اسكلت سازه دارا باشد بازده سازه اي سيستم هاي لوله اي بقدري زياد است كه در اكثر موارد، مقدار مصالح در مقايسه با ساختمانهاي متداول در كشور به حدود نصف كاهش پيدا مي كند. يكي از پيشرفته ترين سيستم هاي لوله اي، سيستم لوله دسته بندي شده است. از مسائل مهم در طراحي قابهاي لوله اي، اثر لنگي برشي مي باشد كه در اين پروژه مورد توجه ويژه قرار گرفته است. در پروژه حاضر تاثير افزايش سختي اعضاي مقاوم سيستم لوله دسته بندي بر روي رفتار سازه اي سيستم لوله دسته بندي شده، در قالب يك ساختمان بتن آرمه (45 طبقه) با 40500 متر مربع زير بنا در مقابل بار زلزله مورد بررسي قرار گرفته است. در اين تحليل از نرم افزار etabs2000 استفاده شده است. سازه ها به صورت استاتيكي ( براي تحليل هاي اوليه) و ديناميكي ( تحليل طيفي و تحليل تاريخچه زماني) مورد آناليز قرار گرفته اند. پريود ارتعاشي سازه ها، تغيير مكان جانبي طبقات ، نيروي برشي و لنگر واژگوني طبقات و نيروي محوري ستونهاي قابهاي بال و جان به عنوان پاسخ سازه از نتايج تحليل انتخاب شده است. از بررسي نتايج پاسخ هاي استاتيكي و ديناميكي ملاحظه مي شود كه اثر لنگي برشي در سيستم لوله دسته بندي شده به مقدار قابل ملاحظه اي كاهش مي يابد. همچنين با استفاده از يك تركيب بهينه در افزايش سختي اعضاي سازه اي ( تيرهاي لبه اي، ستونهاي لوله بيروني تيرها و ستونهاي ديافراگم هاي قائم) در سيستم لوله دسته بندي شده، مي توان اثر لنگي برشي را به حداقل ممكن رساند.