بررسي آزمايشگاهي تاثير تغيير پارامترهاي ساخت بتن خود متراكم بر دوام آن

بتن خود متراكم (SCC) بتني است با رواني و كارائي بسيار بالا كه تحت اثر وزن خود و بدون صرف هيچگونه انرژي متراكم مي شود. با توجه به نياز وسيع بتن SCC به مخلوطهاي شيميايي و ريز دانه هاي رسي در مقايسه با بتن معمولي قيمت آن در حدود 50-20% بيشتر است كه مهمترين مانع براي استفاده از آن بشمار مي آيد. اين مسئله را مي توان با جايگزيني حجم زيادي از مخلوطهاي معدني و پر كننده هاي ريز دانه بجاي سيمان حل كرد. در اين مقاله به بررسي آزمايشگاهي كارائي، مقاومت فشاري، نفوذ يون كلرايد و پوسته پوسته شدن سطحي درمحيط قليايي و سولفاتها براي بررسي دوام بتن جايگزين پرداخته شده است. طبق نتايج بدست آمده مقاومت فشاري و مقاومت در برابرپوسته پوسته شدن سطح بتن در محيط قليايي در نمونه هاي 3 تايي (25% خاكستر بادي، 25% سرباره اهن و 50% سيمان پرتلند) بيشتر بوده است. ليكن مقاومت در برابر نفوذ يون كلرايد و سولفاتها در نمونه هاي 4 تايي (24% خاكستر بادي ، 20% سرباره اهن و 6% ميكروسيليس يا پودر برنج و 50% سيمان پرتلند) بيشتر بوده لذا توصيه در استفاده از آن در سازه هاي دريايي و سازه هاي مسلحي كه در معرض اين يونها قرا ردارند مي شود.
با توجه به اينكه نفوذپذيري يكي از مهمترين مشخصات دوام بتن است، مطالعه ازمايشگاهي براي بررسي نفوذپذيري اكسيژن، جذب مويينگي آب و نفوذ يون كلرايد بر روي نمونه هاي با مقاومت 40 و 60 مگاپاسكال بر روي بتن معمولي و خود متراكم انجام گرديد كه نتيجتا مخلوط SCC داراي ضريب نفوذپذيري اكسيژن و جذب مويينگي آب كمتري نسبت به بتن معمولي با مقاومت يكسان بوده و نفوذپذيري يون كلرايد در هر دو نوع بتن در صورت استفاده از PFA (پودر خاكستر بادي) كاهش چشمگيري خواهد داشت.