اثر دانه بندي مصالح بر حداكثر عمق آبشستگي پايين دست سرريزهاي ريزشي آزاد

بحث آبشستگي ناشي از جريان آب در اطراف سازه هاي هيدروليكي هرچند قدمتي طولاني درعلم هيدروليك دارد ليكن بدليل شرايط و پيچيدگي هاي آن و همچنين بدليل نبودن رابطه اي قوي كه بتواند پاسخگوي تمامي شرايط باشد، همچنان مورد توجه خاص محققين علم هيدروليك و مهندسي رودخانه است. از آنجايي كه حفاظت كامل بستر رودخانه ها پايين دست سازه هاي هيدروليكي خصوصاً سدها در مقابل اين پديده بسيار گران تمام مي شود. و از طرفي با صرف هزينه هاي بسيار زياد نيز امكان حفاظت كاملي وجود ندارد. لذا لازم است با مطالعات آزمايشگاهي روي مدلهاي فيزيكي و هيدروليكي عوامل مختلف مؤثر براين پديده شناسايي گردد. در اين مقاله به بررسي آزمايشگاهي عوامل موثر در ميزان آبشستگي پايين دست سرريزهاي ريزشي آزاد با تكيه بر اثر غير يكنواختي مصالح بر حداكثر عمق آبشستگي پرداخته شده است. با تحليل داده هاي بدست آمده درآزمايشگاه رابطه جديدي براي تخمين حداكثر عمق آبشستگي ارائه شده است.