بررسي اثر احداث تراس مصنوعي و تنگ شدگي رودخانه ي كن بر پايداري سازه هاي رودخانه اي

رودخانه ي كن در شمال باختري تهران بزرگ از شمال به جنوب جريان دارد . در مسير رودخانه ي كن و در پايين دست پل سه راهي دهكده المپيك، ايجاد يك تراس خاكي مصنوعي، در كرانه ي راست رودخانه و گسترش آن، با به وجود آوردن تغيير در فرم ديواره و تنگ نمودن مقطع رودخانه، سبب ايجاد تخريب در سازه هاي رودخانه اي در اين محل گرديده است . علاوه بر آن، تخريب و پائين افتادن بستر رودخانه و هم چنين تخريب و عقب نشيني كناره ي چپ رودخانه را در اين محل سبب شده است . در اين مكان دو سازه ي كف بند با مصالح بنايي متشكل از سنگ و سيمان به منظور رسوب گيري و كنترل فرسايش بستر، در مسير رودخانه احداث شده است . در حال حاضر منتهي اليه خاوري ( چپ ) اين دو كف بند دچار تخريب موضعي گرديده و عملاً كف بند ها كاركرد خود را از دست داده اند و حتي سبب ايجاد تخريب شديدتر شده اند . بدين ترتيب كه جريان طبيعي رودخانه در مواقع غير سيلابي، دور از شعاع تاثير اين سازه هاي كنترلي قرار دارد و در
زمان جاري شدن سيل، آب رودخانه، علاوه بر ايجاد فرسايش و تخريب بيشتردر كف بندها، با منحرف شدن جريان به سمت جناح چپ، بستر و ديواره ي سمت چپ رودخانه را نيز در طول بازه اي به درازاي بيش از 200 متر، دچار تخريب مي نمايد . در اين مقاله اثرات ناشي از دست يازي به حريم رودخانه با ايجاد تراس مصنوعي و محدوديت براي جريان طبيعي رودخانه و تاثير آن بر مورفولوژي رودخانه مورد بررسي قرار گرفته است .