ضريب بزرگنمايي تغيير مكان در آئين نامه 2800

در طراحي لرزه اي سازه ها در برابر زلزله هاي شديد، تخمين ماكزيمم تغيير مكان جانبي سازه ها حائز اهميت بسياري مي باشد آئين نامه هاي لرزه اي ، ماكزيمم تغيير مكان سازه ها را با ضريب تغيير مكان الاستيك سازه ها كه از تحليل الاستيك آنها بدست مي آيد در عددي بزرگتر از يك تعيين مي نمايند اين عدد ضريب بزرگنمايي تغيير مكان (DAF) نام دارد. اين ضريب به عوامل متعددي بستگي دارد كه مهمترين آنها ضريب رفتار (FRF) است. هدف اصلي اين مقاله ارزيابي نسبت واقعي DAF/FRF و مقاسه آن با مقادير پيشنهادي آئين نامه 2800مي باشد. در تحقيقات نشان داده شده است كه نسبت DAF/FRF معادل نسبت ضريب شكل پذيري (μ) به ضريب رفتار ناشي از شكل پذيري (Rμ) مي باشد بنابراين به جاي ارزيابي نسبت DAF/FRF مي توان μ/Rμ را ارزيابي نمود. نتايج نشان مي دهد كه نسبت DAF/FRF كه بر اساس اين تحقيق بدست مي آيد با مقدار پيشنهادي آئين نامه2800 بسيار متفوات بوده و بهتر است اين نسبت اصلاح گردد.