طراحي پوشش بتن مسلح تونل آب بر بالايي سدگتوند بر مبناي اندركنش هيدرومكانيكي توده سنگ و پوشش بتني

تونل ها و چاه هاي تحت فشار كه عمدتاً براي انتقال آب از مخازن سدها به محل نيروگاه هاي برقي در پايين دست رودخانه به كار مي روند جزو تاسيسات دائمي نيروگاه ها بشمار مي روند. به دليل عبور اين نوع سازه ها از درون توده سنگ يا خاك و در داخل زمين با شرايط ژئوتكنيكي و هيدرولوژي مختلف، علاوه بر نگهداري اوليه، بايد در مورد پوشش دائمي آنها در طول دوره بهره برداري نيز بررسي دقيقي به عمل آيد. در تونل هاي تحت فشار تراوش آب از پوشش بتني موجب تغيير عرض ترك ها در پوشش و در نهايت افزايش نفوذپذيري پوشش مي گردد. در نتيجه در اثر افزايش فشار آب داخل تونل، آرايش و توزيع ترك ها و به تبع آن توزيع تنش ها در سيستم تسليح پوشش بتني تغيير مي كند. در اين تحقيق تأثير متقابل هيدرومكانيكي اين پديده بررسي شده و طراحي پوشش بتن مسلح تونل هاي آب بر بالايي سد گتوند بر مبناي معيار محدوديت عرض ترك هاي ايجاد شده در پوشش و تنش وارده به سيستم تسليح به ازاي فشار آب داخل تونل انجام شده است