بررسي و مقايسه روابط پيشنهادي اثر زلزله در طرح لاينينگ تونلهاي مكانيزه

طراحي لرزه اي سازه هاي زيرزميني از چند جهت منحصر به فرد است. براي بيشتر سازه هاي زيرزميني ، اينرسي خاك اطراف بيشتر از اينرسي سازه مي باشد. بررسي هاي انجام شده بر روي پاسخ لرزه اي تونل ها نشان مي دهد كه پاسخ تونل بستگي اندكي به مشخصات اينرسي سازه تونل داشته و بيشتر توسط پاسخ زمين اطراف تشديد مي شود. بنابراين براي طراحي لرزه اي سازه هاي زيرزميني، به دو روش تغييرشكل هاي فضاي آزاد و اندركنش زمين اطراف با سازه صورت مي پذيرد. پاسخ سازه هاي زيرزميني به حركات زمين لرزه به صورت سه نوع تغييرشكل كشش و فشار محوري، خمش طولي و بيضي شدگي ovalling يا racking مي باشد. در اين مقاله به بررسي و مقايسه روابط پيشنهادي آيين نامه USACE و آقاي Hashash در ارزيابي اثر زلزله بر سازه سگمنتال تونلهاي مكانيزه پرداخته شده است. نتايج حاكي از آنست كه روابط آقاي Hashash براي ارزيابي تونلهاي مكانيزه نيز همسو با آيين نامه USACE مي باشد