بررسي عددي و آزمايشگاهي رفتار هيدروليكي آبگيرهاي كفي

در مقاله حاضر، رفتار هيدروليكي سازه هاي آبگيري از كف به صورت آزمايشگاهي و تئوريك موردمطالعه قرار گرفته است. براي اين منظور كانالي دو طبقه ساخته شده و آزمايشات مختلفي بر روي متغيرهاي مختلف جريان نظير آرايش هندسي ميله هاي كف مشبك، قطر وفاصله آنها در دبي هاي مختلف انجام شده است. كانال تحتاني دبي منحرف شده (Qd) و كانال فوقاني، دبي باقيمانده (Qr) رامنتقل مي كنند. اندازه گيري دبي با كمك سرريز هاي لبه تيزي كه در انتهاي پايين دست كانال هاي فوقاني و تحتاني تعبيه شده اند، صورت مي پذيرد. طول مطلوب كف مشبك مدل با استفاده از روابط ارايه شده تسوط موستكو وسوبرمانيا تخمين زده شده است. اين طول طوري انتخاب شده كه بتوان حالات مخلتفي را با توجه به محدوديت حداكثر دبي دركانال بالادست مورد بررسي قرار داد. با عبور دادن دبي هاي مختلف و اندازه گيري دبي هاي منحرف شده و باقيمانده دركانال توسط سرريزهاي لبه تيز مستطيلي به صورت جداگانه، نقش پارامترهاي گوناگون در انحراف دبي بررسي شده است. با رسم دياگرام هاي Q/rQt , Qd/Qt نسبت به دبي كل (Qt) مقايسه عملكرد اين نوع آبگير در حالات مختلف با يكديگر پرداخته شده است با بررسي اي نمودارها مشخص مي گردد، در كف هاي مشبك با ميله هاي طولي در دبي هاي كم، كل جريان منحرف مي گردد وبا افزايش دبي، نسبت دبي منحرف شده به كل دبي كاهش يافته اما با مستغرق شدن كانال تحتاني در نزديكي سرريز، اين نسبت مجددا افزايش يافته و با افزايش بيشتر دبي، نسبت مذكور شروع به كاهش مي كند. در كف هاي مشبك با ميله هاي عرضي درمقايسه با آرايش طولي ميله ها مقدار دبي منحرف شده حدود 10 الي 15% كمتر مي باشد.