روش هاي معكوس شناسايي آسيب در سازه ها

شناسايي آسيب در يك سازه از اهميت زيادي برخوردار است. زيرا باكشف زودهنگام آسيب در سازه مي توان براي تعمير و نگهداري سازه برنامه ريزي كرد و از خرابي فاجعه بار سازه، به هنگام رسيدن خسارت به حالت بحراني، جلوگيري كرد. براي شناسايي آسيب در سازه هاي عمراني، بطور سنتي معمولا از بازرسي هاي چشمي استفاده مي شود ولي در خيلي ازموارد بازرسي هاي چشمي زياد موثر نيستند، مخصوصا اگر سازه در مرحله اوليه خسارت باشد. لذا روشهاي غير مستقيمي كه بتواند به طور مداوم سازه را براي تشخيص مشكلات آن استنطاق كنند، پيش از آنكه به وضعيت بحراني برسد، ضرورت دارند. شناسايي آسيب بدون نياز به تخريب سازه با استفاده از پارامترهاي مدي مثل فركانسهاي طبيعي توجه علاقمندان زيادي را در دههاي اخير به خود جلب كرده است. زيرا تغيير درمشخصات فيزيكي مثل سختي و جرم به علت آسيب در سازه ها، پارامترهاي مدي سازه را تغيير مي دهند. بنابراين مسائل شناسايي سيستمها به عنوان يكي از مهمترين مسائل مهندسي مطرح است. روشهاي معكوس درحل اين مسائل به طور وسيعي به كار برده مي شوند. روشهاي معمول حل مسائل شناسايي سيستمها مبتني بر رياضيات هستند و تحت عنوان روشهاي محاسبه سخت نامگذاري مي وشند. درمقابل اين روشها روشهاي ديگري تحت عنوان روشهاي محاسبه نرم مطرح شده است. كه از طبيعت الهام گرفته شده اند و مبتني بقر روشهاي محاسبات بيولوژيكي هستند. در اين مقاله اختلاف اساسي بين اين دو خط مشي در مسائل شناسايي سيستمها مورد بحث قرار گرفته است و همچنين انواع روشهاي زير مجموعه آنها معرفي شده است.