تأثير پوشش گياهي صلب غيرمستغرق بر ضريب زبري و تنش برشي در شرايط جريان غير يكنواخت تدريجي

پوششهاي گياهي بدليل ايجاد مقاومت در برابر جريان توسط نيروي كششي ساقهها كه باعث افزايش ضريب زبري، كاهش سرعت جريان وكاهش تنش برشي كف و در نتيجه كاهش فرسايش و نرخ حركت بار هاي رسوبي ميگردند، نقش بسيار مهمي در جلوگيري از فرسايش جداره هاو نهايتا مورفولوژي رودخانه دارند. در اين تحقيق به منظور بررسي تأثير پوشش گياهي بر جريان، از يك مدل آزمايشگاهي استفاده شد و0 متر انجام / 0 و ارتفاع 6 / آزمايشات در شرايط جريان ماندگار غير يكنواخت تدريجي و آب صاف در يك فلوم شيشهاي به طول 6 متر و عرض 5 15 و قطر 8 ميلي متر در 4 تراكم / گرديد. براي مدل كردن پوشش گياهي غير مستغرق، از ميلههاي استوانهاي از جنس پلاستيك فشرده به ارتفاع 32 متر از كف كانال استفاده گرديد. با توجه به نتايج حاصل از آزمايشهاي انجام شده، ميتوان نتيجه گرفت كه وجود پوشش / مختلف، در طول 8گياهي غير مستغرق، ضريب زبري مانينگ را در بيشترين تراكم گياهي به كار برده شده در اين تحقيق و در مقايسه با بستر صاف، 80 درصد افزايشميدهد. همچنين افزايش تراكم گياهي، باعث افزايش مقاومت جريان و افزايش تنش كل و در نتيجه باعث افزايش عمق و شيب خط انرژي مي- شود. همچنين بيشترين مقاومت در برابر جريان توسط نيروي كششي ساقهها ايجاد ميشود و اين نيرو، سرعت حركت جريان را كاهش ميدهد كه در نتيجه باعث كاهش تنش برشي در كف و كاهش نرخ انتقال رسوبات كف ميشود