بررسي پتانسيل آلودگي منابع آب زيرزميني با بكارگيري مدل دراستيك (DRASTIC) و سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) در آبخوان دشت هراز منطقه آمل استان مازندران

ارزيابي آسيب پذيري آبخوان براي توسعه و مديريت منابع آب زير زميني، تصميمات كاربري زمين و نحوهبرنامه ريزي و مديريت منابع آب خصوصا بهره برداري و حفاظت كيفي آب زير زميني بسيار مفيد و پراهميت مي باشد. روش دراستيك به طور گسترده اي براي ارزيابي آسيب پذيري آبخوان در مقياس منطقهاي مورد استفاده قرار گرفته و نتايج كارآمدي به همراه داشته است. در تحقيق حاضر از مدل دراستيك در محيط سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) با استفاده از نرم افزار ArcGIS جهت بررسي پتانسيل حساسيت به آلودگي آبخوان دشت هراز منطقه آمل استان مازندران در سطحي بالغ بر 891 كيلومترمربع استفاده شد. ،مطالعات كتابخانه اي و بررسي هاي ميداني براي جمع آوري و كنترل داده ها ي مورد نياز انجام پذيرفت.عوامل مدل دراستيك شامل: عمق آب زير زميني، ميزان تغذيه خالص، جنس محيط آبخوان، نوع خاك،توپوگرافي (شيب)، لايه منطقه غير اشباع و هدايت هيدروليكي تشكيلات آبخوان بررسي شده و لايه هايرقومي زمين مرجع هفت عامل در سطح دشت مطالعاتي بر اساس مطالعات گذشته وزارت نيرو تهيه شد.سپس، لايه ها بر اساس استانداردهاي موجود مدل دراستيك، بطور جداگانه وزن دهي يا امتياز دهي گرديد.در نهايت با تبديل به فرمت رستري لايه هاي هفت گانه مدل و آناليز همپوشاني و بكارگيري قابليت هايسيستم اطلاعات جغرافيايي، تلفيق لايه ها انجام و طبق بندي دشت صورت پذيرفت و نقشه نهايي پتانسيلخطر آلودگي آب زيرزميني تهيه، و ارائه گرديد. نتايج پهنه بندي نشان داد كه ازسطح 89193 هكتاري دشت هراز به 5 طبقه تقسيم و از آسيب پذيري خيلي كم، 5/32 درصد، طبقه آسيب پذيري كم، 25/16 درصد، طبقه آسيب پذيري متوسط، 24/12 درصد، طبقه آسيب پذيري زياد، 43/54 درصد و طبقه آسيب پذيري خيلي زياد 1/84 درصد از سطح كل منطقه را شامل مي شوند. نقشه مذكور، پتانسيل خطر آلودگي را نشان مي دهد و به منظور كاربرد بيشتر و برنامه ريزي براي كاهش خطر آلودگي منابع آب زير زميني، همپوشاني طبقات خطر آلودگي با كاربري اراضي (تصوير ماهواره اي) و همچنين گستره مناطق مسكوني و صنعتي بعمل آمد. در نهايت مراكز آلاينده و مناطق با كلاس خطر بالا و خيلي بالا به عنوان سطوح در معرض خطر آلودگي زياد معرفي شدند.