تاثير زلزله هاي نزديك گسل برروي پاسخ سازه هاي مبتني بر جداساز لاستيكي - سربي

هرساله با وقوع زلزله هاي مخرب درنقاط زلزله خيز جهان و ايران شاهد خسارتهايم الي و جاني فراواني هستيم در طي سالهاي اخير تحقيقات فراواني برروي انواع سازه هاي مقاوم در برابر زلزله انجام گرفته است يكي از روشهاي نوين جهت كاهش اثرات زلزله برروسازه استفاده از جداگرهاي لرزه اي مي باشد جداسازهاي لرزه اي با افزايش پريود ارتعاشي سازه باعث دور شدن سازه از محدوده شتابهاي طيفي بزرگ در طيف طرح مي گردند از آنجا كه اكثر آيين نامه هاي لرزه اي از جمله 2800 ايران براساس زلزله هاي حوزه دور تدوين شده اند دراين مطالعه با بررسي رفتار يك نمونه سازه بتني جداسازي شده با شكل پذيري متوسط كه درشعاع 5 كيلومتري از گسل قرارگرفته به مقايسه اثرات زلزله حوزه نزديك و حوزه دور پرداخته شده است. نتايج بدست آمده از تحليل تاريخچه زماني غيرخطي حاكي از اين است كه در نواحي نزديك گسل پاسخ هاي سازه نسبت به نواحي دور ازگسل افزايش چشمگيري داشته است همچنين مقايسه بين دو حالت جداسازي شده و بدون جداسازي نشان از كاهش نيازهاي لرزه اي در حالت جداسازي شده مي باشد.