مديريت ريسك در بارگيري سكوهاي ثابت فلزي دريايي در خليج فارس

ريسك به عنوان يك عدم قطعيت در پيشامدهاي مثبت و منفي در عمليات بارگير سكوهاي دريايي درون بارج حمل كننده در خليج فارس نگريسته مي شود كه در بيشتر موارد خوشايند كارفرما و پيمانكاران نمي باشد. سكوهاي دريايي بيشتر به منظور بهره برداري از منابع نفت و گاز در دريا مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين ميان سكوهاي ثابت دريايي (شابلوني) كه سازه هايي با وزن بالا و متشكل از سه قسمت اصلي عرشه، پايه (جاكت) و شمع مي باشند و براي استخراج منابع نفت و گاز موجود در بستر دريا مورد استفاده قرار مي گيرند رايج تر و از اهميت ويژه اي برخوردار هستند. اين سازه ها عموما در ساحل ساخته شده و براي حمل به محل نصب ، به درون بارج انتقال مي يابند. موضوع مديريت ريسك در بارگيري يكي از موضوعاتي است كه از ابتداي مرحله ساخت به دليل ماهيت متفاوت ريسك ها به دليل تفاوت در روش بارگيري بايد مدنظر قرار گيرد زيرا تفاوت در روش بارگيري بر روي مراحل انجام عمليات تاثير داشته و با شناسايي آناليز و مديريت ريسك هاي انجام عمليات مي توان ريسك هاي هر مرحله از عمليات اجرايي را شناسايي كرده و مديريت صحيح ريسك ها را انجام داد. با توجه به اهميت برداشت از مخازن مشترك در خليج فارس و رقابت با كشورهاي همسايه اين موضوع اهميت ويژه اي پيدا مي كند. به اين منظور در اين تحقيق ، برنامه ريزي ، شناخت ، آناليز ، واكنش در برابر ريسك . كنترل و بازبيني ريسك هاي ناشي از انجام عمليات بارگيري سازه هاي دريايي فلزي ، توسط ابزارهاي متداول مورد بررسي قرار گرفته و راهكارهاي مديريت ريسك بارگيري سازه ها در ياردهاي ساخت پيشنهاد مي گردد.