بررسي عملكرد ستونهاي سنگي در كاهش اثرات گسترش جانبي ناشي از روانگرايي بر گروه شمع انعطاف پذير با استفاده از آزمايشات بزرگ مقياس ميز لرزان

گسترش جانبي ناشي از روانگرايي يكي از عوامل آسيب هاي شديد وارده به پي هاي عميق طي زلزله هاي گذشته بشمار ميرود. بنابراين ارائه راهكارهاي مناسب جهت كاهش اثرات گسترش جانبي بر شمع هاي موجود آسيب پذير در برابر اين پديده، يك اقدام ضرروي به شمار مي رود. در اين مقاله تأثير بكارگيري ستونهاي سنگي در بالادست و پايين 3 انعطاف پذير به عنوان راهكاري جهت كاهش اثرات × دست يك گروه شمع 3 مخرب گسترش جانبي با استفاده از آزمايشات مدل فيزيكي ميز لرزان در مقياس بزرگ بررسي مي گردد. در اين راستا اجزاي مختلف مدل فيزيكي با استفاده از قوانين تشابه در ميدان 1g مقياس و ساخته شده اند. پروفيل خاك مورد استفاده در مدل از سه لايه مختلف شامل لايه غيرروانگراي سطحي، لايه مياني مستعد روانگرايي و لايه غيرقابل روانگراي زيرين تشكيل شده است. نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه بكارگيري ستونهاي سنگي باعث كاهش قابل توجه لنگر خمشي در شمع هاي مختلف گروه شمع نسبت به حالت عدم استفاده از راهكار كاهش آسيب مي گردد