مدلسازي فيزيكي بررسي نقش حفرات در تغيير مدول تغيير شكل پذيري و مقاومت سنگ

با توجه به وجود پروژ ههاي بزرگ زيربنايي در منطقه زاگرس خصوصاً سدها و نيروگاه هاي برقابي، تعيين پارامترهاي مهندسي توده سن گهاي سازند آسماري، توجهات گسترده اي را به خود جلب كرده است. از جمله ويژگ يهاي اين سازند، وجود حفرات ميباشند كه بسته به شكل وموقعيت آنها باعث كاهش مقادير پارامترهاي مقاومتي و تغييرشكلي در سنگ ميگردند. در اين تحقيق براي مطالعه ميزان حفرات بر مدول تغيير شكل پذيري و نيز مقاومت تك محوري سنگ، از مدلسازي آزمايشگاهي استفاده شده است. نمونههاي متخلخل از گچ و گرانولهاي كروي فوم با قطرهاي 4 و 6 ميليمتر ساخته شد. محدوده تخلخل نمونه هاي ساخته شده براي مقاومت ت كمحوري صفر الي % 45 و براي مدول ارتجاعي صفر الي 30% م يباشد. با توجه به آزماي شهاي انجام شده، ميزان مقاومت تكمحوري و مدول تغيير شكل پذيري با افزايش حجم حفرات كروي بصورت نمايي كاهش مييابد. همچنين با افزايش اندازه حفرات از 4 به 6 ميليمتر در نمونههاي با درصد تخلخل يكسان، ميزان كاهش مقاومت تكمحوري و مدول ارتجاعي كمتر از 7 درصد مي باشد