بررسي روش‌هاي مختلف شوري زدائي آب دريا و انتخاب بهترين روش از ميان آنها

بدون آب تازه هيچ جامعه اي قادر به فعاليت نيست. از همه آب هاي موجود در جهان تنها يك درصد آب تازه در دسترس براي نيازهاي همه ي گياهان حيوانات و انسان هاست. حدود 97 درصد از آب هاي موجود در جهان در اقيانوس‌هاست و تقريبا 2 درصد از آب ها در يخچال هاي طبيعي و در قطب هاست. مشكل افزايش تقاضا براي آب و كمبود آب از طريق يكي از اين راه‌ها مي‌تواند حل شود: كاهش در هدر رفتگي و اتلاف آب در حين توزيع و استفاده، افزايش بازيافت آب هم در صنعت و هم در استفاده كنندگان خانگي، بهبود راندمان استفاده از آب(مانند: توالت‌هاي بدون آب و سيفون هاي محدود)، انتقال آب از مناطق غني آبي به مناطق نيازمند.راه ديگر براي حل كردن مشكل استفاده و توسعه تكنولوژي است. يكي از روش هاي تكنيكي در حال رشد اين است كه مقدار نمك آب هاي شور و آب دريا را كاهش بدهيم و به آب قابل آشاميدن تبديل كنيم،كه فرايندي به نام شيرين‌سازي آب دريا موسوم است.در اين تحقيق ابتدا ضمن بررسي و توضيح در رابطه با عملكرد انواع روش هاي شوري زدايي به مقايسه كارآيي آن ها در رابطه با شيرين‌سازي آب دريا پرداخته شده سپس با در نظر گرفتن ابعاد مختلف ازجمله مصرف انرژي، قيمت، قدرت تصفيه و اندازه واحدها به طور خاص دو سيستم MSF و RO با هم مقايسه شده و نتايج برتري سيستم RO را به همراه پيش تصفيه مناسب نشان مي‌دهد.