معرفي خطوط كلي براي نهادينه سازي فرهنگ زيست محيطي عرصه رودخانه

همزيستي با رودخانه به عنوان جزئي از طبيعت، علاوه بر پيچيدگي‌هاي فني آن تحت تاثير عوامل فرهنگي،اجتماعي، و اقتصادي محيط خود، عكس‌العمل نشان مي دهد. زوال يافتگي رودخانه‌ها، ازبين رفتن ارزش طبيعي آن ها، نزديك شدن به طبيعت و ده ها مورد ديگر از جمله واژه‌هائي بشمار مي‌روند كه به تازگي درفرهنگ مديريت رودخانه از جايگاه ويژه برخوردار شده‌اند كه همگي حاكي از ضعف بينش ها به رودخانه مي باشند كه شرايط زيست آن را با بحران آب، ناپايداري توسعه و بحران مديريت به صورت چالش‌هاي بسيار جدي روبرو و عمل به وظايفش را مختل كرده است. نوع بينش به رودخانه موظف به ارائه پاسخ به سئوالاتي است كه هدف نگارش مقاله حاضر مي باشد و نتيجه كلان آن عبارت است از ارائه خطوطي كلي براي مواجهه با عرصه ها يا محيط زيست رودخانه اي.