بررسي تطبيقي پتانسيل هاي آلودگي عناصر سنگين و واحدهاي آلوده كننده طبيعي و انسان ساز استان آذربايجان شرقي

فلزات سنگين از آلاينده هاي پايدار و بادوام محيط زيست بشمار مي آيند، چون از بين نرفته و تجزيه نمي شوند. لذا براي كاهش مشكلات زيست محيطي اين فلزات نياز به شناسايي منابع طبيعي و انسان ساز آنها مي باشد. در اين تحقيق تلاش شده است تا با شناسايي پتانسيل هاي منابع آلاينده فلزات سنگين جيوه، سرب، كادميوم، كروم و آرسنيك در استان آذربايجان شرقي و نمونه برداري از آنها بتوان اقدامات پيشگيرانه مناسبي جهت كنترل و رفع آلودگي هاي موجود اتخاذ نمود. بدين منظور مديريت اجرايي شناسايي پتانسيل ها مورد بررسي قرار گرفته و برنامه ريزي براي نمونه برداري انجام شد. مشكلات مختلف بسياري در مسير نمونه برداري و عمليات ميداني و سنجش هاي آزمايشگاهي وجود دارند كه اين مقاله به عنوان عوامل اساسي عدم تطبيق به آن مي پردازد. رفع و دفع عوامل و پارامترهاي ريسك پذير با توجه به محدوديت هاي اجرايي و اقتصادي هر پروژه در كشور به حدي حائز اهميت است كه مي تواند انرژي دو پروژه را در يك پروژه و با نتيجه كمينه ارائه دهد. در اين بخش با نگاه مهندسي ارزش، به اصلاح مسير ساختاري پروژه هاي شناسايي منابع آلاينده در كشور پرداخته شده و ضعف هاي احتمالي موجود در مطالعات مشابه مورد آسيب شناسي قرار گرفته اند. بررسي مطالعات صورت گرفته در اين تحقيق نشان مي دهد صنايع چرم در بخش صنعت و زباله و پساب بيمارستان ها در بخش شهري، پتانسيل و منبع آلودگي را در 50% موارد به خود اختصاص داده اند. همچنين كليه منابع آلاينده طبيعي اين استان در درجه خطرناك آلودگي قرار دارند