بررسي پارامتريك عملكرد جدايشگرهاي لرزه اي سازه ها باافزودن عناصر الحاقي

جدايشگرهاي لرزه اي از جمله راهكارهاي مقاومسازي سازهها بوده كه در بكارگيري آنها اهداف متمايزي از جمله انتقال فركانس اصلي سازه ازمحدودهي فركانسي غالب زلزله، استهلاك انرژي و كاهش شتاب زلزله ي انتقالي به سازه دنبال مي شود. با اين وجود مطابق با تحقيقات و نظريات اخير، معايب و نواقصي در خصوص رفتار اين جدايشگرها در برابر شرايط و زمينلرزههاي مختلف مشاهده ميگردد. در اين مقاله عملكرد جدايشگرهاي لاستيكي با هستهي سربي، با نگرش بر آثار تغييرات پارامترهاي موثر در رفتار و پاسخ سازهاي مورد بررسي قرار گرفته و درپي آن با اعمال زمينلرزههاي مختلف به مدلهاي سازهاي به ارائهي جزئيات و كميات اين نواقص پرداخته شده است. تأثير تجهيزات الحاقي همانند ميراگرهاي اصطكاكي در سيستم مذكور و بهبود رفتار سيستم مورد توجه قرار گرفته و نهايتاً با تعريف تابع هدف مناسب، ميزان بهبود رفتار حاصل در شتاب و جابجائي سازهاي، با نگرش بر تغيير پارامترهاي دخيل همچون ضريب اصطكاك و تعداد و محل قرارگيري ميراگرهاي مورد استفاده با ارائه ي مثالهاي كاربردي و مدلسازي عددي، بررسي شده است.