بررسي آزمايشگاهي تاثير سطح مقطع بارگذاري آزمونه هاي بتني بر مقاومت فشاري

مقاومت فشاري يكي از اساس يترين پارامترهاي طراحي و ارزيابي بتن مي باشد و سطح مقطع بارگذاري آزمونه نيز به عنوان يكي از پارامترهاي اصلي در تعيين مقاومت فشاري مي باشد. در اين تحقيق به منظور پاسخ به اين سوال كه با افزايش سطح مقطع آزمونه نسبت به سطح مقطع بارگذاري، مقاومت فشاري نهايي بتن چه تغييري ميكند (يا لزوم انتقال بار از طريق كل سطح مقطع آزمونه) آزمون هايي انجام شده است. در اين تحقيق از دو طرح اختلاط و چهار آزمونه با سطح مقطع هاي مختلف ( 15 در 15 15 در 22.5 15 در 30 و 15 در 45 ) و با سطح بارگذاري ثابت ( 15 در 15 ) استفاده شده است. آزمونه ها همگي به صورت منشوري (مكعب مستطيلي) بوده و ارتفاع ( 30 سانتيمتر) و عرض ( 15 سانتيمتر) كليه آزمونه ها يكسان در نظر گرفته شده است و براي هر طرح اختلاط آزمونه هاي شاخص كنترلي استوانه اي نيز ساخته شده و براي هر حالت 6 آزمونه مورد آزمون قرار گرفتهاست. نتايج بدست آمده نشان داد كه با افزايش سطح مقطع (افزايش بعد طولي) آزمونه در ابتدا تا حدي مقاومت فشاري افزايشمي يابد وليكن در صورت افزايش بيش از حد سطح مقطع آزمونه نسبت به سطح مقطع بارگذاري، مقاومت فشاري كاهش مي يابد. يعني براي افزايش مقاومت در مقابل افزايش سطح مقطع آزمونه حدي وجود دارد و اين حد براي بتن هاي با طرح اختلاط مختلف، متفاوت مي باشد