بررسي نقش ژئومورفولوژي در ويژگي آبهاي زير زميني حوضه آبخيز كنگير

حوضه آبخيز كنگير در استان ايلام، با مساحت 458 كيلومتر مربع، در عرض جغرافيايي 41دقيقه 33 درجه تا 41دقيقه و 34 درجه شمالي و طول جغرافيايي 3دقيقه و 46 درجه و 27 دقيقه و 46 درجه شرقي واقع شده است و بخشي از زون ساختماني زاگرس چين خورده محسوب مي شود. هدف اين تحقيق بررسي نقش اشكال كارستيك و درز و شكافهاي آهكي در تغذيه آبهاي زير زميني و تعيين ميزان پيشرفت كارستيفيكاسيون در منطقه مي باشد. جهت دست يابي به اين هدف، سيستم درز و شكافهاي منطقه، هيدروگراف چشمه ها و مشخصات شيميايي آنها، به صورت كمي اندازه گيري شد. نتيجه داده ها نشان مي دهد كه جهت بيش از 50 درصد درزه ها موازي با محور طاقديس يا عمود بر شيب توپوگرافي است. بررسي هيدروگراف چشمه حوضه مورد مطالعه نشان مي دهد كه مقدار پارامتر آلفا در چشمه هاي سراب، فرزگه، ونيت، دبيران، هلشي و ماژين به ترتيب 0.0058، 0.0074 ، 0.0098 ، 0.0055 ، 0.0078 ، 0.0047 مي باشد مقادير كم ضريب آلفا بيانگر جوان بودن فرايند كارستيفيكاسيون در حوضه است. بررسي حجم ذخيره ديناميكي، ضريب خشكيدگي چشمه ها و مشخصات شيميايي آنها نيز نشان دهنده توسعه كم مجاري كارستيكي يا فرايند كارستيفيكاسيون است. بررسي تحقيق حاضر نشان مي دهد كه بعلت توسعه كم اشكال كارستيكي و جهت خاص درز و شكافهاي تكتونيكي ( عمود بر شيب توپوگرافي)،آبهاي زير زميني در حركت از بالادست به سمت چشمه ها، مسيري طولاني را طي مي كنند. به همين دليل مقادير ضرايب آلفا بسيار پائين و مقادير حجم ذخيره ديناميكي و ضريب خشكيدگي چشمه ها، بالا مي باشند. به طور كلي وضعيت جوان بودن سيستم كارستيفيكاسيون منطقه و همچنين جهت درز و شكافهاي آهكي حوضه مورد مطالعه باعث شده است كه مدت زمان آبدهي چشمه ها، بعد از بارشهاي فصلي بسيار طولاني باشد.