بهينه سازي زمان-هزينه پروژه با در نظر گرفتن محدوديت منابع توسط الگوريتم ژنتيك

كاهش هزينه و زمان پروژه توأماً، در شرايط رقابتي حاكم بين شركتهاي پيمانكاري، امروزه به امري حياتي تبديل شده است. لازمه اين امرمصالحه بين زمان و هزينه است. از اينرو سازمان هاي پيمانكاري بايد به دقت رويكردهاي مختلف را جهت رسيدن به يك موازنه بهينه زمان-هزينه بررسي كنند. اگر چه تا كنون مدلهاي مختلفي براي بهينهسازي زمان-هزينهTCO گسترش يافتهاند، ولي اكثراً حالتي را در نظر ميگيرند كه زمان پروژه بر طبق قرارداد، مشخص و ثابت است. بنابراين هدف از بهينه سازي در اين موارد، به يافتن راه حلي براي مينيمم كردن هزينه پروژه محدود ميشود. با افزايش رواج سيستم پيشنهاد زمان تحويل پروژه، كارفرما و پيمانكار هر دو در پي افزايش سود و جذب موقعيتهاي حاصل از اتمام هر چه سريعتر پروژه هستند. مدل چند هدفه پيشنهاد شده در اين مقاله، بر مبناي جستجوي فراكاوشي توسط الگوريتم ژنتيك GAs) و بر پايه تكنيك هاي NSGA II جهت بهبود جبهه پارتوي دو بعدي زمان- هزينه گسترش داده شده است. مفهوم بهينه سازي چند هدفه مدل TCOبا يك مثال دستي ساده نمايش داده شده و نتايج بيانگر اين موضوع هستند كه مدل ميتواند به تصميم گيران پروژه جهت رسيدن به زمان و هزينهي بهينه به طور همزمان، كمك كند