راه هاي بهينه سازي شبكه هاي آبرساني فضاي سبز با استفاده از الگوريتم ژنتيك مطالعه موردي قسمتي از فرخ شهر)

با توجه به هزينه هاي زياد اجرا و نوسازي شبكه هاي آبرساني، لازم است كه اين شبكه ها به صورت واقعي مدل و بهينه گردند. در اين بين، معمولا به شبكه هاي توزيع آب فضاي سبز شهري اهميت كمتري داده مي شود. در صورتي كه اين شبكه ها با توجه به گسترش جمعيت و همزمان با آن فضاهاي سبز در شهرها، از نظر هيدروليكي، مالي و زيست محيطي داراي اهميت زيادي مي باشند. در اين مقاله ضمن تحليل و شبيه سازي يك شبكه آبرساني فضاي سبز واقعي، به بهينه سازي قطر لوله هاي آن، كه مهمترين پارامتردر تعيين هزينه هاي آن هستند، با استفاده از الگوريتم ژنتيك پرداخته مي شود. سپس نتايج طراحي و بهينه سازي با وضع موجود شبكه ي مورد نظر مقايسه اقتصادي و هيدروليكي مي شوند. نتايج قبل و بعد از بهينه يابي با هم مقايسه شده اند، كه نشان مي دهد بهينه سازي با اين روش نه تنها جواب قابل قبولي از نظر اقتصادي مي دهد، بلكه از نظر هيدروليكي نيز وضعيت مناسب تري را نشان مي دهد.