شناخت اثرات عدم قطعيتپارامترهاي موثر در مدلسازي پايداري سواحل رودخانهها درمقابل مكانيزم گسيختگي طاقي شكل (مطالعه موردي رودخانه كردان)

عدم مطالعه گسترده پديده گسيختگي طاقيشكل در سواحل چندلايه رودخانهها توسط محققين مختلف و فقدان روابط تحليلي كامل و مستدل براي تخمين ضريب اطمينان پايداري ساحل، نشانگر اهميت تعيين و اندازهگيري پارامترهاي موثر در پايداري ساحل ميباشد. به دليل وجود مشكلات فني و اجرايي و عدم امكان ثبت تغييرات زماني پارامترهاي موثر در پايداري طاق آويزان در طبيعت، تخمين برخي از پارامترهاي موثر به راحتي ميسر نبوده لذا در برخي موارد با پذيرفتن درصدي خطا در محاسباتمربوطه، با استفاده از تجارب و اطلاعاتموجود نسبتبه تخمين مقدارآنها اقدام ميشود. از آنجا كه تاكنون روابط سادهاي براي تحليل پايداري گسيختگي طاقيشكل مورد استفاده قرار گرفته، براي تعيين ميزان تأثير پارامترهاي موثر نيز تحقيقات بسيار اندكي به عمل آمده است. در اين تحقيق با در نظر گرفتن اثر تمامي پارامترهاي موثر در تحليل پايداري طاقهاي تشكيل شده در سواحل رودخانه و با استفاده از اطلاعات جمعآوري شده از سواحل رودخانه كردان در استان البرز، پايداري سواحل رودخانه در مقابل گسيختگي طاقيشكل بررسي و اثرات عدم قطعيت موجود در تعيين پارامترهاي بكار رفته در مدلسازي پايداري ساحل مشخص شده است. مقدار ضريب اطمينان ساحل در برابر گسيختگي برشي طاق آويزان به ترتيب اهميت نسبت به تغييرات ارتفاع طاق، عمق ناحيه تحتاني طاق، عمق توسعه ترككششي در طاق، چسبندگي و وزن مخصوصمصالح تشكيل دهنده طاق آويزان بيشترين حساسيت را داشته در حالي كه حساسيتضريب اطمينان نسبت به تغييرات زاويه اصطكاكدروني مصالح، زاويه مربوط به افزايش مقاومت در اثر مكش منفي، عمق جريان آب رودخانه و رقوم آبزيرزميني ناچيز ميباشد