كاربرد الگوريتم بيلان انرژي (SUTSEBAL) در تخمين ميزان آب مصرفيدر دشت ورامين

ايران در يك منطقه خشك و نيمهخشك واقع شده است. از كل منابع آبي كه هر سال در كشور استحصال ميشود، حدود 94 درصد آن در بخش كشاورزي مصرف ميگردد. در ايران با توجه به شرايط اقليمي، محدوديت منابع آب و محدوديت اراضي داراي پتانسيل توليد كشت ديم ، مديريت تامين و مصرف آب نقش اساسي در توليد به عهده دارد. تبخير و تعرق يكي از فرآيندهاي اساسي هيدرولوژيكي از منظر كشاورزي بوده و ميزان آب مصرفي در بخش كشاورزي برابر تبخير و تعرق از سطح زمينهاي كشاورزي ميباشد . محاسبه تبخير و تعرق نياز به دادههاي ميداني زيادي دارد كه بعضا در بسياري از حوزهها در دسترس نبوده و يا اينكه با گسترش و توسعههاي ايجاد شده در حوزه سازگاري ندارند. الگوريتم بيلان انرژي در سطح زمين SEBAL يك مدل با پايه ترموديناميك بوده و با كاربرد آن در حوزههاي بزرگ و يا مناطقي كه با كمبود داده مواجه هستند ميتوان تبخير و تعرق را تخمين زد. در اين مقاله ضمن توسعه يك مدل بيلان انرژي همانند الگوريتم SEBAL تحت عنوان الگوريتم SUTSEBAL آب مصرفي در بخش كشاورزي در دشت ورامين تخمين زده شدهاست. اين الگوريتم با تغيير برخي از روابط تعريف شده در الگوريتمSEBAL در دانشكده مهندسي عمران دانشگاه صنعتي شريف توسعه داده شده است. نتايج به دست آمده نشان ميدهد كه اين الگوريتم قادر است با دقت قابل قبولي ميزان آب مصرفي در بخش كشاورزي را با قدرت تفكيك مكاني 1 كيلومتر و در بازه زماني دلخواه تخمين بزند. هم چنين از نتايج به دست آمده ميتوان براي كاليبره كردن مدلهاي هيدرولوژيكي و تخمين كارايي آب بهره گرفت.