مدل هاي پيش بيني تصادفات خسارتي در راه ها و تقاطع هاي چراغدار درون شهري

اين مقاله برخي از نتايج اصلي دو تحقيق انجام شده در زمينه مد لهاي پيش بيني تصادفات در راه ها و تقاطع هاي چراغدار درو نشهري را بيان مي كند. هدف اساسي از انجام اين تحقيقات ايجاد مدل هاي كاربردي مي باشد تا بتوان با استفاده از آن ها تعداد تصادفات قابل انتظار را در راه ها و تقاطع ها تا حد امكان با دقت پيش بيني نمود. ارتباط بين فراواني تصادفات و متغيرهاي مستقل با كمك تكنيك هاي مدل سازي خطي تعميم يافته با توزيع دو جمله اي منفي بررسي شد. براي تعيين بهترين برازش توزيع به داد ههاي تصادف از آزمون كي-دو استفاده شد و مناسب بودن برازش مدل از طريق دويانس/درجه آزادي و?2 پيرسون/درجه آزادي كنترل گرديد. معتبرسازي مدلها با استفاده از آزمون استيودنت حالت دو نمونه وابسته بررسي گرديد. با استفاده از فاكتور كاهش تصادفات تأثير نسبي هر يك از متغير ها بر فراواني تصادفات خسارتي مورد بررسي قرار گرفت. نتايج مدلهاي آماري، رابطه مهم بين مشخصات هندسي، عامل كنترل و مشخصات ترافيكي را با فراواني تصادفات آشكار كرد و مشخص گرديد به ترتيب 8 و 6 متغير در ايمني راه ها و تقاطع هاي چراغدار اثرگذار مي باشد. متغيرهاي مؤثر بر ايمني قطعات راه شامل حجم ترافيك عبوري، درصد كاربري تجاري، مسكوني/تجاري ، عرض مسير، طول مسير و پاركينگ حاشي هاي، تعداد دوربرگردان هاي مياني، يكطرفه بودن مسير و متغيرهاي اثرگذار بر ايمني تقاطعهاي چراغدار شامل عرض ميانه در شاخه تقاطع، تعداد فازها به ازاي هر سيكل، حجم ترافيك عبوري مستقيم، گردش به چپ و زاويه بين شاخه فرعي و اصلي ميباشد.