بهينه سازي ويژگي هاي سازه اي سدهاي خاكي با استفاده از ژئوگريد و مدلسازي نتايج با برم افزار PLAXIS

بهره گيري از مصالح پليمري در سدهاي خاكي ، عمدتا سبب پايداري و افزايش ضريب اطمينان و تثبيت بيشتر خاكريزها به ويژه در پوسته سد مي گردد. در تحقيق حاضر ، مدل سازي عددي به روش اجزا محدود بر روي اجزا محدود بر روي يك سد خاكي مسلح شده با ژئوگريد انجام مي پذيرد تا بهبود عملكرد پوسته هسته خاكي در برابر كشش و تنش برشي و بهينه سازي ساير ويژگي هاي سازه اي با مدل سازي رايانه اي آشكار گردد. لذا از پئوگريد در پوسته سد خاكي در زواياي45،60،75،90،0،15،30 درجه و با فاصله 1تا 4 متر و با طول هاي مختلف در پوسته سد خاكي استفاده مي شود و سپس فاصله و زاويه بهينه ژئوگريدها ، در نرم افزار المان محدود PLAXIS مدل سازي مي شود. نتايج تحقيق مبين ان است كه قرار گيري ژئوگريدها تحت زاويه 30 درجه باعث افزايش 32 درصدي ضريب اطمينان و كاهش 50 درصدي تنش كششي مي شود و هرچقدر فاصله ژئوگريدها ، نزديكتر به هم در پوسته باشند ، سبب پايداري بيشتر سد، افزايش زاويه اصطحكاك داخلي و در نتيجه افزايش مقاومت برشي در پوسته سد مي شود. همچنين، ضمن كاهش خاكريزي و كاهش عمليات خاكي در بالا دست و پايين دست سد و همچنين تندتر انتخاب كردن شيب پوسته، كاهش چشمگيري در وقت ، هزينه و مقدار مصالح مصرفي بدست مي آيد.