بررسي آزمايشگاهي هندسه چاله آبشستگي و نرخ آبشستگي حول آبشكن سرسپري جاذب و دافع

يكي از روشهاي متداول ساماندهي و كنترل فرسايش كناري رودخانه استفاده از آبشكن سرسپري مي باشد. در اين تحقيق به بررسي آزمايشگاهي آبشستگي زماني اطراف آبشكن هاي سرسپري جاذب و دافع در دو حالت مستغرق و غير مستغرق و بررسي ابعاد چاله آبشستگي براي عدد فرود 1 ميليمتر پرداخته شده است. نتايج نشان داده است كه براي اين نوع آبشكن ها ابعاد چاله آبشستگي در / 0/33 ، دبي 25 ليتر بر ثانيه و قطر مصالح 28 حالت مستغرق بيشتر و عمق حداكثر آبشستگي كمتر مي باشد. همچنين نتايج نشان داد كه در شرايط جريان ثابت، عمق حداكثر آبشستگي براي حالت دافع كمتر و ابعاد بالا دست چاله آبشستگي بيشتر مي باشد و نتيجه ي آزمايشات نشان داد اثر زاويه آبشكن بر روي طول چاله آبشستگي و بعد پايين دست چاله در حالت مستغرق وغير مستغرق متفاوت نشان داده شده است. بررسي هاي زماني نشان داد كه در شرايط يكسان نرخ عمق حداكثر آبشستگي براي حالت مستغرق كمتر از حالت غير مستغرق و براي حالت دافع كمتر از جاذب مي باشد.