آناليز اجزاء محدود شالوده هاي نواري پي و اندركنش آن با خاك

دراين تحقيق عملكرد نشست بار، اثر متقابل شالوده هاي نواري با در نظر گرفتن خاك به عنوان يك ماده كشساني با استفاده از روش اجزاء محدود غير خطي مورد بررسي قرار گرفته است. زنجيره توده و خاك به چهار جزء گره خورده اي ايزو پارمتريك گسسته شده است. نشست بار براي يك پي (شالوده) نواري باعث ايجاد انحنا مي شود و اين موضوع براي يك شالوده تك در يك گروهي از 2 شالوده نواريبراي ضرايب مختلف خاك ارائه شده است. تأثير افزايش ضريب خاك طبق يافته ها باعث افزايش ظرفيت حمل بار فونداسيون توده مي شود . اين افزايش حتي در بار كوچك تر نيز ديده شده است. ظرفيت حمل بار يك فونداسيون توده نسبت به يك واحد فونداسيون توده بيشتر است . زمانيكه فاصله شالوده ها كم است اثر متقابل در حداكثر خود قرار دارد كه افزايش فاصله ها باعث كاهش آن اثر متقابل مي شود. بنابراين، بيان شده است كه زماني كه در حال طراحي يك توده شالوده نوار هستيم. فاصله بين آن دو بايد طوري انتخاب شود كه هر يك از توده ها به عنوان يك شالوده مجزا عمل كنند. به بيان ديگر، فاصله بين دو توده بايد طوري باشد كه اثر كنش متقابل تقريباً به صفر برسد