روانگرايي و خسارات ناشي از آن در طي زلزلههاي گذشته

يكي از عوامل مهم تخريب زمين در خلال زلزله گسيختگي خاك مي باشد. علت اين گسيختگي از بين رفتن مقاومت برشي خاك به واسطه افزايش فشار آب منفذي مي باشد. به طور عمده در خاك هاي ماسه اي اشباع فشار آب منفذي بزرگ و يا روانگرايي در طي تكان لرزه اي شديد ايجاد م يشود. فشار آب منفذي بزرگ منجر به كاهش قابل ملاحظه مقاومت و سختي خاك م يشود. اهميت روانگرايي منجر به خرابي به وضوح با زلزل ههاي بزرگ كه در طي سا لهاي گذشته از قبيل زلزل ههاي نيگاتا، آلاسكا، لوما پريدا و هيگوكن- نامبو رخ داد، مشاهده ميشود.