تاملي برعوامل موثر درشكل گيري تعاملات اجتماعي درمحيط هاي مسكوني نگرشي از جنس روانشناسي محيط

امروزه ارتباط آدميان با همنوعانشان از ارتباط مستقيم بصري چهره به چهره به ارتباط رسانه اي غيرمستقيم شخص به شخص بدل گشته است كه اين خود عاملي درجهت انزواي ناخودآگاه او گشته است اين تنهايي مقدمه اي براي افسردگي و پراكندگي انسان ها از يكديگر مي باشد فايده وجود ارتباطات انساني پركفيت براي ترقي و پيشرفت هرجامعه اي بركسي پوشيده نيست كما اينكه تمامي كارشناسان علوم رفتاري انسان برآن صحه مي گذارند براي تداوم حيات زندگي اجتماعي بشر و رشد فرهنگ اجتماعات انساني ناگزير از ارتباطات چهره به چهره و كلامي هستيم اين اتفاقات در فضاهاي ساخته شده رخ ميدهد محيط ساخته شده هدف ازاين پژوهش كه به روش كيفي توصيفي انجام شده بررس يو ارزيابي عوامل موثر برشكل گيري تعاملات اجتماعي مي باشد.